({ή/και}) δεν ξέρω (εγώ) ([ΑΝΤΩΝΥΜΙΑερωτηματική] [ΟΦ])

Για να παραπέμψετε: Θώμου, Π., & Παπαδοπούλου, Λ. (2026). Λεξικό Σύγχρονων Φρασεολογισμών της Νέας Ελληνικής Γλώσσας: από την επίγνωση στη χρήση. Πεδίο.
({ή/και}) δεν ξέρω (εγώ) ([ΑΝΤΩΝΥΜΙΑερωτηματική] [ΟΦ])
ή δεν ξέρω εγώ [ΑΝΤΩΝΥΜΙΑερωτηματική] [ΟΦ]
και δεν ξέρω εγώ [ΑΝΤΩΝΥΜΙΑερωτηματική] [ΟΦ]
ή δεν ξέρω [ΑΝΤΩΝΥΜΙΑερωτηματική] [ΟΦ]
και δεν ξέρω [ΑΝΤΩΝΥΜΙΑερωτηματική] [ΟΦ]
ή δεν ξέρω εγώ
ή δεν ξέρω
και δεν ξέρω εγώ
και δεν ξέρω
δεν ξέρω εγώ [ΑΝΤΩΝΥΜΙΑερωτηματική] [ΟΦ]
δεν ξέρω [ΑΝΤΩΝΥΜΙΑερωτηματική] [ΟΦ]
δεν ξέρω
⊂ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ
★★

✎ Λέμε, για παράδειγμα, ότι «ο Γιώργος, ο Γρηγόρης, η Μαρία και δεν ξέρω εγώ ποιος άλλος», όταν γίνεται αναφορά στον Γιώργο, στον Γρηγόρη και στη Μαρία και εισάγουμε ένα άλλο τελευταίο στοιχείο, κάποιον άλλον, για το οποίο δεν είμαστε σίγουροι.

◉ Ενώ κάποιοι μπορεί να περιμένουν πέντε χρόνια, αυτοί επειδή είναι υπάλληλοι του ΙΚΑ, ή δεν ξέρω εγώ, μπορεί να ξεκινήσουν αμέσως.
◉ Στον διάδρομο οι σόλες και πάλι γλιστρούν πάνω στα μάρμαρα ή στον γρανίτη ή δεν ξέρω εγω σε ποιο υλικό.
♢ Ανεπίσημο, προφορικό
Κύλιση στην κορυφή