[ΟΦχρόνος] τρέχει

Για να παραπέμψετε: Θώμου, Π., & Παπαδοπούλου, Λ. (2026). Λεξικό Σύγχρονων Φρασεολογισμών της Νέας Ελληνικής Γλώσσας: από την επίγνωση στη χρήση. Πεδίο.
[ΟΦχρόνος] τρέχει
[ΟΦχρόνος] τρέχει
⊂ ΧΡΟΝΟΣ
★★

✎ Λέμε, για παράδειγμα, ότι «ο χρόνος τρέχει», όταν ο χρόνος περνάει, και ιδίως γρήγορα.

◉ Τα πάντα, ως και το χορτάρι και τ’ αμπελόφυλλα, στέκονταν ακίνητα, σάμπως ο χρόνος να είχε πάψει να τρέχει.
< Μεταφορικό
ⓘ [ΟΦχρόνος] = χρόνος, καιρός, τετραετία
Κύλιση στην κορυφή