{έρχεται/φτάνει} το πλήρωμα του χρόνου

Για να παραπέμψετε: Θώμου, Π., & Παπαδοπούλου, Λ. (2026). Λεξικό Σύγχρονων Φρασεολογισμών της Νέας Ελληνικής Γλώσσας: από την επίγνωση στη χρήση. Πεδίο.
{έρχεται/φτάνει} το πλήρωμα του χρόνου
έρχεται το πλήρωμα του χρόνου
φτάνει το πλήρωμα του χρόνου
⊂ ΧΡΟΝΟΣ ⊃ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ
★★

✎ Λέμε, για παράδειγμα, ότι «έρχεται το πλήρωμα του χρόνου», όταν φτάνει η κατάλληλη στιγμή για να γίνει κάτι.

◉ Τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου. Κι έφερε μαζί του τη δικαίωση. Μια δικαίωση που πάντα θα φανεί σ’ εκείνον που ξέρει να περιμένει.
< Μεταφορικό
Κύλιση στην κορυφή