{ρίχνω/τραβάω} {[ΟΦχτύπημα]/ξύλο} ([ΠΡΟΘΦσε])

Για να παραπέμψετε: Θώμου, Π., & Παπαδοπούλου, Λ. (2026). Λεξικό Σύγχρονων Φρασεολογισμών της Νέας Ελληνικής Γλώσσας: από την επίγνωση στη χρήση. Πεδίο.
{ρίχνω/τραβάω} {[ΟΦχτύπημα]/ξύλο} ([ΠΡΟΘΦσε])
ρίχνω [ΟΦχτύπημα] [ΠΡΟΘΦσε]
ρίχνω [ΟΦχτύπημα]
ρίχνω ξύλο [ΠΡΟΘΦσε]
ρίχνω ξύλο
τραβάω [ΟΦχτύπημα] [ΠΡΟΘΦσε]
τραβάω [ΟΦχτύπημα]
τραβάω ξύλο [ΠΡΟΘΦσε]
τραβάω ξύλο
⊂ ΧΤΥΠΗΜΑ
★★

✎ Λέμε, για παράδειγμα, ότι «τραβάω κλοτσιά σε κάποιον», όταν χτυπάω κάποιον με κλοτσιά.

◉ Χάος! Έριξαν ξύλο στους ποδοσφαιριστές και έβαλαν φωτιά στο πούλμαν της ομάδας.
♢ Ανεπίσημο
ⓘ ΟΦ = σπρωξιά, αγκωνιά, ροπαλιά, κλοτσιά, σφαλιάρα
⧉ [ΚΛΙΤΙΚΟγενική] {ρίχνω/τραβάω} {[ΟΦχτύπημα]/ξύλο}
Κύλιση στην κορυφή