φτάνω στο {απόγειο/αποκορύφωμα} ([ΟΦγενική])

Για να παραπέμψετε: Θώμου, Π., & Παπαδοπούλου, Λ. (2026). Λεξικό Σύγχρονων Φρασεολογισμών της Νέας Ελληνικής Γλώσσας: από την επίγνωση στη χρήση. Πεδίο.
φτάνω στο {απόγειο/αποκορύφωμα} ([ΟΦγενική])
φτάνω στο απόγειο [ΟΦγενική]
φτάνω στο αποκορύφωμα [ΟΦγενική]
φτάνω στο απόγειο
φτάνω στο αποκορύφωμα
⊂ ΟΡΙΟ ⊃ ΑΝΩΤΑΤΟ
★★

✎ Λέμε, για παράδειγμα, ότι «φτάνω στο αποκορύφωμα της δύναμής μου», όταν είμαι στο ζενίθ, στο πιο ψηλό σημείο της δύναμής μου.

◉ Στο διάστημα αυτό κατάφερε να φτάσει στο απόγειο της δύναμής του και έπειτα στην ολοκληρωτική καταστροφή.
< Μεταφορικό
ⓘ ΟΦγενική = δύναμης, χλιδής, φόβου, τέχνης
Κύλιση στην κορυφή