([ΟΦμη έμψυχο]) ([ΡΦ]) κοινός τόπος

Για να παραπέμψετε: Θώμου, Π., & Παπαδοπούλου, Λ. (2026). Λεξικό Σύγχρονων Φρασεολογισμών της Νέας Ελληνικής Γλώσσας: από την επίγνωση στη χρήση. Πεδίο.
([ΟΦμη έμψυχο]) ([ΡΦ]) κοινός τόπος
[ΟΦμη έμψυχο] [ΡΦ] κοινός τόπος
[ΡΦ] κοινός τόπος
κοινός τόπος
⊂ ΓΝΩΣΗ
★★

✎ Λέμε, για παράδειγμα, ότι «μια ιδέα είναι κοινός τόπος», όταν χρησιμοποιούμε μια ιδέα συχνά και τη γνωρίζουν σχεδόν όλοι.

◉ Όπως κοινός τόπος είναι πλέον κάθε ακραίο φαινόμενο που παρατηρείται –όσο φυσιολογικό κι αν είναι– να αποδίδεται στην επίδραση του φαινομένου του θερμοκηπίου και στην αύξηση της θερμοκρασίας.
ⓘ ΡΦ = αμετάβατο: είναι, αποτελεί
μεταβατικό: αναζητώ, βρίσκω
ΟΦμη έμψυχο = διατύπωση, επίδειξη, προδοσία
Κύλιση στην κορυφή